Een beursgrap luidde ooit als volgt: je begint met een miljardje, investeert in een luchtvaartmaatschappij en klaar is Kees.
Delta heeft hard gewerkt om het ongelijk van de grapjas aan te tonen, en niet zonder verdienste. Dat is te danken aan een sector die in Noord-Amerika veel meer geconsolideerd is dan in Europa, wat het voordeel heeft dat het de prijsdruk vermindert en de operationele marge van Delta twee keer zo hoog is als die van Air France.
In vijftien jaar tijd, van 2010 tot 2025, dat wil zeggen gedurende de periode die volgde op de grote financiële crisis van 2008 en die de pandemie omvat, heeft de maatschappij haar omzet en operationele winst verdubbeld en haar aantal uitstaande aandelen met een kwart verminderd.
Hoewel deze prestaties niemand van zijn haar of stoel zullen doen vallen, verdienen ze een zeker respect: de sector heeft zich immers al lang getransformeerd in een kerkhof van illusies — en aandeelhouders.
De ultieme rechter, de vrije kasstroom, blijft echter grillig sinds de pandemie — een episode waarin Delta 5,6 miljard USD heeft verbrand: ook hier hadden de zaken slechter kunnen zijn. Deze tegenslag kwam des te slechter uit omdat het gebeurde na een reeks aandeleninkopen en aan het begin van een groot vlootvernieuwingsplan.
Gelukkig heeft de onverwachte flexibiliteit van de kapitaalmarkten in die tijd Delta in staat gesteld om 20 miljard USD aan vers geld op te halen via schulden tegen zeer lage kosten, naast de 5,6 miljard USD aan subsidies die door de federale overheid werden toegekend. De maatschappij heeft zich zo voor het ergste behoed. Het dividend en de aandeleninkopen moesten echter worden stopgezet.
De maatschappij begint het nieuwe jaar en de nieuwe cyclus onder een minder gunstig gesternte. De inflatie slaat op alle niveaus toe. De rentevoeten stijgen na anderhalf decennium van bijna gratis geld. En hoewel de druk van de lagekostenoperatoren de marges van de grote maatschappijen aantast, hebben de maatschappijen in Noord-Amerika daar minder last van dan in Europa.
Dat gezegd hebbende, was het fiscale jaar dat eindigt redelijk goed. Zakenreizen en trans-Atlantische verbindingen zaten vol, onder andere omdat de zeer gunstige wisselkoers voor de dollar een recordaantal Amerikaanse toeristen naar Europa trekt. In vergelijking met de concurrenten werd Delta minder getroffen door de leveringsproblemen van Boeing. En de maatschappij onderhoudt een erg lucratief loyaliteitsprogramma met Amex.
Analisten van MarketScreener benadrukken echter dat het grootste deel van de winst dit jaar voortkomt uit een lage olieprijs in plaats van een echte operationele verbetering. In dat opzicht zou het gevaarlijk zijn om het resultaat van het jaar te extrapoleren naar een langetermijntrend.
Delta doet niettemin een poging en anticipeert een jaarlijkse vrije kasstroom van 3 tot 5 miljard USD per jaar tot 2028-2030. Dit brengt de huidige bedrijfswaarde van 62 miljard USD op een veelvoud van twaalf tot twintig keer de vrije kasstroom — een weinig aantrekkelijk waarderingsniveau.
Aangezien de maatschappij duidelijk heeft aangegeven dat een snelle schuldafbouw bovenaan haar lijstje staat, wordt aangenomen dat het nog even zal duren voordat de kapitaaluitkeringen aan aandeelhouders van weleer worden hervat.
