Shell heeft formeel ontkend enige intentie te hebben om BP Plc over te nemen, met de plechtigheid van een Buckingham Palace-verklaring. Geen gesprekken, geen benadering, zelfs geen knipoog. Een zo categorische ontkenning dat het automatisch, volgens de Britse overnamecode, een verbod op elke overnamepoging gedurende zes maanden in gang zet — tenzij natuurlijk een andere kandidaat zich aandient of BP zelf besluit te flirten.

De oorsprong van het gerucht? Een artikel in de Wall Street Journal, dat bronnen "dichtbij het bedrijf" citeerde, beweerde dat Shell en BP een fusie bespraken. Dit is niet de eerste keer in de recente periode. Waarop Shell reageerde met een stevige ontkenning, versterkt door een herinnering van CEO Wael Sawan: hij geeft er de voorkeur aan om Shell-aandelen terug te kopen in plaats van die van BP. Een beleefde manier om te zeggen: "de bruid is niet mooi genoeg."

En toch is het idee op papier niet absurd. BP hinkt al sinds 2020 achterop op de beurs, het jaar van zijn grote omschakeling naar groene energie. Een prijzenswaardige maar rampzalig slecht getimede draai, net voordat de olie- en gasprijzen de hoogte in schoten. Shell daarentegen heeft zijn klimaatambities stilletjes opgeborgen om terug te keren naar koolwaterstoffen zoals men terugkeert naar zijn eerste liefde: zonder schaamte, maar met voorzichtigheid.

In de schaduw bezit Elliott Management, de bekende activistische hedgefonds, meer dan 5 % van BP. Zijn vaste idee: de uitgaven verminderen, projecten schrappen, dividenden verhogen.

Maar er is een addertje onder het gras: BP is niet zo goedkoop als het lijkt. Onder de schijn van een zwakke koers schuilt een bedrijf dat noch afgeprijsd, noch gemakkelijk te verteren is. En aan Shells kant zou een fusie met BP proberen gelijkstaan aan het opblazen van zijn eigen argumentatie tegenover beleggers: budgettaire discipline, rendement, stabiliteit... dat alles zou herschreven moeten worden.

Zoals UBS-analist Joshua Stone nuchter opmerkt, zou een fusie "vereisen dat het investeringsverhaal van Shell herschreven wordt", wat het vertrouwen van aandeelhouders zou ondermijnen. Vertaling: de markten zullen het waarschijnlijk haten.

Dus ja, een stevige ontkenning maar allicht geen definitief afscheid. De energiesector heeft een lang geheugen, een gevoelig ego en de gewoonte om terug te keren naar slechte gewoonten zodra de regelgeving het toelaat. Tot ziens in december.