Je hebt het ongetwijfeld gemerkt: de prijzen aan de pomp zijn de voorbije dagen letterlijk ontploft. De gevolgen van de sluiting van de Straat van Hormuz verklaren die stijging vanzelfsprekend, en beginnen ook te wegen op de aandelenmarkten. Historisch gezien, wanneer olie nieuwe toppen benadert, wordt de correlatie met aandelen vaak omgekeerd: hoe hoger olie gaat, hoe groter het risico dat aandelen dalen. De reden is eenvoudig: duurdere energie = hogere inflatie, minder koopkracht en een kleinere kans op renteverlagingen door de centrale banken. De lange rentes vergissen zich niet: ze zijn duidelijk opgeveerd sinds het begin van het conflict in het Midden-Oosten, terwijl obligaties absoluut niet hun rol als schokdemper spelen. Goud evenmin trouwens. Opvallend is dat, in de optelsom van getroffen activa, de Amerikaanse aandelenmarkten voorlopig het minst door de crisis worden geraakt. Omgekeerd ondervinden de opkomende landen en Europa niet alleen hun energieafhankelijkheid, maar ook de stijging van de dollar. Het is als het ware het dubbele kiss-cool-effect.

Redenen om te hopen

Op dit moment kijkt de markt uiteraard naar olie, die de grens van 120 dollar heeft aangetikt, zowel voor WTI als voor Brent. Een interessant element: we zitten in een situatie van backwardation, waarbij de prijs van termijncontracten met een nabije vervaldatum hoger ligt dan die van de future met een verdere vervaldatum. Zo'n situatie valt doorgaans samen met een piek in de markt. Als het conflict dus afkoelt of als er onderhandelingen opduiken, kan olie snel terugvallen, wat een rebound van risicovolle activa kan uitlokken. Historisch vielen veel regionale conflicten samen met markt-bodems wanneer olie een piek bereikte.

Tegelijk hebben de betrokken partijen er belang bij de duur van het conflict te beperken. Ten eerste moet Iran de olie-export opnieuw op gang brengen, de belangrijkste bron van deviezeninkomsten. Vervolgens wil China zijn importen op peil houden. Tot slot heeft Donald Trump er alle belang bij om een inflatieschok te vermijden vóór de tussentijdse verkiezingen, als hij zijn meerderheid wil behouden en de Federal Reserve in staat wil stellen haar beleidsrentes te verlagen.

Technisch gezien staan veel markten eveneens op een kruispunt. De dollarindex zit in een symmetrisch traject (op 99,70) terwijl de horizontale weerstand rond 100,30 ligt. Tegelijk ligt het valutapaar EURUSD dicht bij de bodems van vorig jaar november op 1,1485/75. De Euro Stoxx 50 staat eveneens op enkele procenten van de toppen van 2025 op 5.515/5.450, terwijl de S&P 500 zijn 200-daags voortschrijdend gemiddelde nadert, met een steun rond 6.600/6.550. We kijken dus uit naar capitulatiesignalen om het einde van de neerwaartse fase te kunnen observeren.