Valuta's: invoerrechten, bedrijf 2

De aandelenmarkt consolideert omdat het leiderschap verschuift. De dollar houdt stand omdat de Fed zijn koers (nog) niet verandert. De yen twijfelt omdat de mondiale stress zich niet echt doorzet. Maar de desinflatie die vertraagt en de rotatie van kapitaalstromen wijzen op één zaak: het tweede deel van de cyclus wordt selectiever, internationaler en minder gefocust op Amerikaanse megacaps. Met andere woorden: de cyclus keert niet om, ze verandert van vorm.

De macroreeks van de voorbije week heeft één essentieel punt verduidelijkt: we staan niet aan de vooravond van een recessie, maar we zitten ook niet langer in een fase van euforische expansie. De cyclus vertraagt, de desinflatie pauzeert, en de wereldwijde rotatie van kapitaalstromen wordt de belangrijkste motor van de markten.

Al maanden leefde de markt met een eenvoudig scenario: stevige groei, dalende inflatie, twee renteverlagingen vanaf juni. De PCE maakt die vergelijking complexer. Terwijl de meeste inflatie-indicatoren wezen op een geleidelijke terugkeer richting 2 %, verraste de favoriete graadmeter van de Fed aan de bovenkant. Geen explosie. Geen terugkeer van inflatie. Maar wel genoeg om de lineariteit van het scenario te doorbreken. Dat verandert alles. De Fed heeft minder urgentie om te handelen. De Amerikaanse reële rente blijft hoog. De markt begint in te prijzen dat de eerste verlaging later kan komen - of zelfs de enige kan zijn.

Terwijl beleggers de Fed in de gaten houden, ligt de structurele transformatie elders. Kapitaalstromen verlaten geleidelijk de Amerikaanse megacaps om zich te herpositioneren op:

• small- en midcaps,
• value,
• internationale markten,
• opkomende markten.

We zien dus een herverdeling van de kaarten, geen vorming van een markt-top. Wat de juridische beslissing over invoertarieven betreft: die neemt de handels-onzekerheid niet weg. De spanningen tussen Iran en de Verenigde Staten houden een energie-risicopremie in stand. Het handelstekort blijft fors ondanks de douanebarrières. Het politieke rumoer verhindert een duurzame compressie van de volatiliteit. De dollar stijgt niet om structurele redenen. De munt stijgt deels reflexmatig, en omdat de Fed niet verlaagt. Dat is een belangrijk nuanceverschil.

Technisch houdt het niveau van de dollarindex, 96.48 om precies te zijn, nog altijd stand, maar de grens van 98.00 blijkt lastig om overtuigend te doorbreken. Het scenario van een heropleving van de greenback blijft dus kwetsbaar. Tegelijk houden we de weerstand op 1.1920/60 van het valutapaar EURUSD in het oog. Het zou immers kunnen dat een consolidatie richting 1.1573 in eerste instantie behouden blijft. Een doorbraak onder 1.1730, met een DXY die tegen 98.00 noteert, zou de neerwaartse overtuiging moeten versterken.