De historische operator had de bodem geraakt. Verstikt door zijn monsterlijke schuldenlast en een genadeloos concurrentieel klimaat, zag hij zich genoodzaakt zijn netwerkinfrastructuur te verkopen aan het Amerikaanse fonds KKR om de kas in allerijl te spekken.
Op die manier de kroonjuwelen opofferen - en daarmee ook een reële kwestie van soevereiniteit - kon niet anders dan tanden doen knarsen, met name bij Vivendi, op weg naar de uitgang, ook al ging het vermoedelijk om een van de minst slechte opties die voorhanden waren.
Begin 2025 heeft Telecom Italia ook zijn internationale infrastructuurdochter Sparkle verkocht aan de Italiaanse staat, die in dit dossier in het overnameproces zijn zin kreeg en hiervoor 700 miljoen euro op tafel legde. De helft van dat bedrag zal worden gebruikt om aandelen in te kopen.
Nu het sinds de megaverkoop van infrastructuur aan KKR veel comfortabeler is gekapitaliseerd, behoudt Telecom Italia zijn commerciële activiteiten op zijn thuismarkt en in Brazilië. Strategisch: dat tweede land vertegenwoordigt minder dan een derde van de omzet, maar genereert een ebitda die gelijkwaardig is aan die van Italië.
Los van de uitzonderlijke terugbetaling van 1 miljard euro in verband met de schadeloosstelling van een oud concessierecht - de "Canone concessorio” uit 1998 - die zal dienen om de balans te ontlasten en een nieuw programma voor de inkoop van eigen aandelen te starten, kunnen aandeelhouders voortaan rekenen op een regelmatige vrije kasstroom van 0,8 miljard euro per jaar.
Telecom Italia is van plan om vanaf 2027 zo'n 70 % daarvan als dividend uit te keren, ofwel ongeveer 560 miljoen euro. Afgezet tegen een beurskapitalisatie van 14,5 miljard euro, en na aanpassing van het aantal uitstaande aandelen voor twee belangrijke aandeleninkoopprogramma's, komt dat neer op een pro forma dividendrendement van ongeveer 4 %.
Dat komt bijna precies overeen met het historische waarderingsgemiddelde van de operator.
