Heineken plukt vooral de vruchten van zijn investering in opkomende markten, een strategie die aan het begin van de eeuw is ingezet met aanzienlijke kosten. De commerciële prestaties in de regio's Zuidoost-Azië en Afrika/Midden-Oosten compenseren de daling van de verkoop en winst in zowel Europa als Noord-Amerika en Brazilië, waar Heineken nog steeds tweederde van zijn totale volumes afzet.

In dit kader werkt de 'premiumisering'-strategie van het gelijknamige merk goed. Deze strategie stelt het bedrijf in staat om zijn prijzen te verhogen zonder concessies te doen aan de volumes in opkomende landen. Het succes van deze aanpak hangt grotendeels af van Heinekens prestaties in China, waar het bedrijf een vijfde van het kapitaal van China Resources Beer - de grote nationale brouwer en staatsbedrijf - heeft verworven.

Deze successen kunnen de moeilijkheden in Europa niet verhullen, waar distributeurs, nu verenigd in machtige inkoopgroepen, geleidelijk de marges van brouwers aantasten; of in de Verenigde Staten, waar Heineken nu moet omgaan met een zeer belastende invoerheffing op een markt die erg gevoelig is voor prijsveranderingen.

De situatie op het Amerikaanse contintent is overigens bijzonder zorgwekkend, met name vanwege Brazilië en de Verenigde Staten. De omzet van de Nederlandse brouwer daalde daar de afgelopen maanden met 12 % en de operationele winst met 14,6 %, ondanks gestabiliseerde volumes; ook de daling van de dollar ten opzichte van de euro is dit halfjaar een tegenvaller.

Deze ontwikkelingen leiden tot een geconsolideerde omzetdaling van 4,4 % voor Heineken, en een onder druk staande kasstroom - hoewel het management aankondigt dat deze in de tweede helft van het jaar zou moeten normaliseren. Vorig jaar genereerde Heineken 3 miljard euro aan vrije kasstroom. Vanuit dit perspectief lijkt de beurswaarde van 40 miljard redelijk gewaardeerd.

Analisten van MarketScreener denken ook dat de Nederlandse brouwer een verhoging van de kapitaaluitkeringen - dividenden en aandeleninkoop - aan aandeelhouders zou kunnen aankondigen. De afgelopen vijf jaar heeft het bedrijf slechts de helft van zijn contante winst aan hen uitgekeerd, waarschijnlijk ter voorbereiding op een nieuwe externe groeistrategie.

Maar gezien de waardering zou de beste investering uiteindelijk in de eigen aandelen kunnen liggen. In een steeds onzekerder internationaal handelsklimaat is het ongetwijfeld zo dat meer dan één aandeelhouder daarop zal aandringen.